Praca zdalna w domu

Wszędzie tam, gdzie to możliwe, rząd zaleca pracę zdalną. Oznacza to, że pracownicy mogą wykonywać swoje obowiązki w domu – w tym samym wymiarze godzin, otrzymując tę samą wypłatę, chyba że ustalą z pracodawcą inaczej.

W szczególnie trudnej sytuacji znajdują się osoby, które mają dzieci, ponieważ szkoły, przedszkola i żłobki pozostają zamknięte. W takiej sytuacji pracownik może dogadać się z pracodawcą na mniejszą ilość godzin pracy, aby był w stanie poświęcić również czas dla swoich dzieci lub dla innych osób, które należą do gospodarstwa domowego i którymi należy się zająć. Czas poświęcany bliskim oczywiście nie jest płatny.

Urlop w czasie epidemii

Jeśli ktoś czuje się narażony na zainfekowanie w swoim miejscu pracy, ma prawo wziąć ustawowy urlop lub urlop bezpłatny. To samo dotyczy sytuacji, w której z powodu konieczności opieki nad innymi, ktoś nie jest w stanie pracować. Musi się jednak na to zgodzić pracodawca.

Należy pamiętać, że pracodawca jest zobowiązany przestrzegać wytycznych państwa o izolowaniu się od innych, a także słuchać wątpliwości i stosować się do sugestii, jakie mają w kwestii bezpieczeństwa jego pracownicy. Jeśli pracodawca nie wprowadzi koniecznych zmian w miejscu pracy i – co gorsza! – zwolni osoby, które zwracają mu na to uwagę, osoby zwolnione mają prawo wnioskować o odszkodowanie z tytułu niesprawiedliwego zwolnienia – niezależnie od długości swojego zatrudnienia.

Equality Act 2010 a epidemia koronawirusa

W grupie podwyższonego ryzyka znajdują się osoby starsze (70+), kobiety w ciąży oraz osoby chorujące na ciężkie choroby przewlekłe. Osoby z grupy podwyższonego ryzyka powinny bardzo restrykcyjnie podchodzić do wytycznych rządu dotyczących izolowania się od innych. Osoby te mogą zostać uznane w świetle Equality Act 2010 za osoby niepełnosprawne, a to oznacza, że pracodawcy mają wobec nich szczególne zobowiązania. Pracodawcy powinni uwzględnić wyjątkową sytuację tych pracowników i wprowadzić tak zwane „reasonable adjustments”. Jeśli tego nie zrobią, można uznać to za akt dyskryminacji, za który odpowiada się prawnie.

Urlop i ustawowy zasiłek chorobowy (SSP)

Pracownicy, którzy zachorowali na koronawirusa i muszą pozostać w izolacji przez 7 dni lub są zmuszeni poddać się domowej 14-dniowej kwarantannie, mają prawo do ustawowego zasiłku chorobowego (Statutory Sick Pay). Aby kwalifikować się do SSP, trzeba zarabiać co najmniej 118 funtów tygodniowo i spełnić kilka innych wymagań. Nie są one jednak wygórowane. SSP wynosi 94,25 funtów tygodniowo i może być wypłacane maksymalnie przez okres 28 tygodni.

Urlop przymusowy i Coronavirus Job Retention Scheme

W związku z pandemią wiele przedsiębiorstw znajduje się w trudnej sytuacji, między innymi dlatego, że konieczne stało się ich całkowite zamknięcie, by chronić obywateli przed rozprzestrzenianiem się wirusa. Aby sytuacja nie wymknęła się spod kontroli, rząd ogłosił nowy system utrzymywania miejsc pracy w związku z koronawirusem (Coronavirus Job Retention Scheme).

Nowy system zakłada, że wszyscy pracodawcy w Wielkiej Brytanii otrzymają dotację od HMRC. Pieniądze mają pokryć aż 80% wypłat pracowników, którzy musieli udać się na urlop przymusowy, jednak w nie większej kwocie niż 2,5 tysiąca funtów miesięcznie na pracownika. Pracodawcy mogą dołożyć pozostałe 20% do pełnej wypłaty, ale nie muszą, jeśli nie są w stanie tego zrobić. Coronavirus Job Retention Scheme działa wstecz (obejmuje okres od 1 marca 2020) i zostanie utrzymany przez minimum 3 miesiące, co oznacza, że może zostać przedłużony. Aby załapać się do programu, trzeba zarabiać minimum 118 funtów tygodniowo. System obejmuje również pracowników zatrudnionych w ramach zero-hours contracts.